"Ik heb geen burn-out hoor" zei ze
－ terwijl haar zenuwstelsel al jaren afbrandde.
Veel vrouwen hebben niet ineens een burn-out. Ze verdwijnen langzaam, doordat hun zenuwstelsel jarenlang structureel te veel draagt — thuis én op het werk. Hun bezieling lost op als een bruistablet. Daarna is de ziel foetsie.
Hoe meer haar hond ontspant, hoe meer zij 'aan gaat'
Eerst hoor ik voetstappen.
Dan ademhaling.
Ritselende bladeren.
"Ja hallo met Renate."
"Momentje hoor...
Sjaak kom hierrrrr!"
"Braaaaf!"
"Ooooh een Golden Retriever?" vraag ik.
"Jaaa."
Even stilte.
"Ik heb trouwens niet echt een burn-out hoor..."
Dat hoor ik vaker.
Niemand belt met:
Ja help, mijn zenuwstelsel is een gekkenhuis aan het worden."
Ja toch?
Ze bellen met:
"Ik ben hartstikke moe."
"En smoordruk."
"Even te veel op mijn bordje."
De glimlach zat nog op haar gezicht geplakt
Twee dagen later zit ze tegenover me.
De huid strak om haar gezicht heen.
Ogen die schichtig achtig van links naar rechts schieten.
En die glimlach.
Gezellig lijkend.
Maar overuren draaiend.
Ik geef haar thee.
Ze ruikt aan verschillende potjes thee.
"Lekker hoor... Life Experience."
Ik schenk kokend water in.
Terwijl het lijkt alsof we gezellig zitten te kletsen
luister ik.
Heel gericht.
Droevige parelketting
Het voelt alsof we samen een ketting rijgen.
Bij elk verhaal schuift er een parel aan de draad.
Maar het wordt geen vrolijke ketting.
De directeur had haar persoonlijk benaderd.
Wat een eer.
Wat ze niet wist:}
De problemen lagen al op haar te wachten.
Het dossier.
De ellende.
De stress.
De erechtszaak.
Dat vertelde niemand erbij.
Het lichaam liegt nooit
Hoofdpijn.
Steken in haar maag.
Slecht slapen.
Altijd aanstaan.
Maar vrouwen zijn briljant in dóórlopen.
Ze plannen.
Regelen.
Lachen.
Doorgaan.
Nog even.
Nog één week.
Nog één maand.
Nog één vakantie.
Tot hun lichaam zegt:
"Ik trek dit niet meer."
Vrouwen breken niet
Dat is misschien het gemene.
Mannen knappen zichtbaar.
Vrouwen verdwijnen langzaam.
Stukje voor stukje.
Ze geven zichzelf weg aan:
hun kinderen
hun werk
hun partner
hun collega's
hun familie
En ergens onderweg verdwijnen ze zelf uit beeld.
"Jij hebt makkelijk praten als man"
Er vielen tranen.
Veel tranen.
Tussendoor klonk het lepeltje tegen het glas.
"Jij hebt makkelijk praten als man."
En eerlijk?
Ik snapte haar.
Want vrouwen dragen vaak veel langer door.
Niet omdat ze zwak zijn.
Maar juist omdat ze sterk zijn.
Veel te sterk.
Misschien heb je geen burn-out
Misschien noem jij het ook anders.
Stress.
Moe.
Overprikkeld.
Druk.
Eventjes teveel.
Maar als je voortdurend iedereen voelt...
Iedereen draagt...
ezelf steeds verder kwijtraakt...
Dan is het misschien tijd om eerlijk te worden.
Niet tegen mij.
Tegen jezelf.
EHBO voor vrouwen met burn-out
Tijdens onze 1-daagse masterclass kijken we niet alleen naar stress, planning of werkdruk.
We kijken naar wat er onder de oppervlakte gebeurt.
Waarom jouw zenuwstelsel altijd "aan" staat.
Waarom vrouwen vaak totaal anders herstellen dan mannen.
En waarom je misschien al veel langer aan het overleven bent dan je dacht.
Geen zweefdag!
Wel een praktische dag met familieopstellingen, humor, confrontatie en inzichten waar je nog lang iets aan hebt.
Want een volgende baan vinden, dat meestal wel.
Klik op
Jezelf terugvinden is het echte werk.
We zien je graag,
Rijna en Bodo
